LEOON-sohma/mibu

สุดท้ายที่ว่าพักอัพบล็อกแล้วหมกตัวอ่านหนังสือมันคงเป็นไปไม่ได้สินะ

อ่านจบแล้วมันต้องสปอยล์สิ........อ่ะ  ไม่ใช่ล่ะ 

ตามหัวข้อเลยนะว่า  จะมีการสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

แต่อย่างถามเลย  ว่าทำไมต้องแหกข้างโค้ง  เพราะเราก็ตอบไม่ถูกเหมือนกัน

ขึ้นชื่อว่าสปอยล์  ถ้าไม่อยากรับรู้ก็กดปิดไปซะ  มันไม่ยากใช่มั้ย  

แต่ถ้าใครที่อ่านจบแล้ว  อยากแสดงความคิดเห็นก็จัดไปให้เต็มที่อย่าได้รีรอ

เอนทรี่ย์นี้รับประกันความยาวของเนื้อหา เพราะพูดถึงหนังสือตั้งสามเรื่อง ใครอ่านจบเก่ง  ฮะๆ

ย้ำอีกครั้งนะว่า  มีการสปอยล์เนื้อหา 

ใครไม่อยากเสียอรรถรสในการอ่าน  กรุณาปิดหน้าต่างให้ว่อง 

ประหนึ่งหนุมานกลับชาติมาเกิด   <<<เป็นการเตือนได้ไร้สาระจริงๆ

Doubt ลวง หลอก ฆ่า

เป็นการ์ตูนออกมาแล้ว4 เล่มของสยาม

เนื้อเรื่องเวอร์ชั่นเราย่อเอง...

มีคนกลุ่มหนึ่งถูกจับไปขังไว้รวมกัน  หลังจากนั้นคนในกลุ่มก็ถูกมือลึกลับฆ่าตายไปทีล่ะคน  ทีล่ะคน  จบแล้ว  สั้นดีม่ะ  555

 //โดนคนอ่านรุมตบ อ่ะ ไม่สิ คนที่อ่านบล็อกนี้มาตลอดคงรู้นานแล้วว่าอย่าไปคาดหวังอะไรกับเรื่องย่อเวอร์ชั่นย่อเองของเรา กร๊ากกกก  <<<ยังมีหน้ามาหัวเราะอีก

เนื้อเรื่องย่อเวอร์ชั่นที่ดีกว่าของเรามันก็หาอ่านได้ไม่ยากอะไรอ่ะนะ  เราเลยไม่ได้ให้น้ำหนักในส่วนนี้เท่าไหร่  ที่เราอยากจะบอกจริงๆก็คือ...

...กระต่ายมันน่ารักมากกกก...

ไม่ใช่หัวกระต่ายมาสคอตซอมบี้ในหน้าปกนะ  เราหมายถึงกระต่ายที่คนเขียนวาดไว้แทนตัวละคร  ตอนประมาณเล่ม2เพราะเล่มหลังๆไปกระต่ายมันจะไม่อยู่ในสภาพน่ารักเท่าไหร่ 

กระต่ายใส่แว่นของฮาจิเมะน่าร้ากก  ของยูคุงกับเอจิก็น่ารัก 

...รู้สึกจะสำคัญประเด็นผิดไปนิด  ไม่เป็นไร ??   เพราะหลังจากนี้จะมีเรื่องสำคัญประเด็นผิดมากกว่านี้อีก  5555

แนะนำตัวละครสักเล็กน้อย

บนจากซ้าย  ฮาจิเมะ /  ยู  /  ฮารุกะ

ล่างจากซ้าย  มิสึกิ  /  เรย์  /  เอจิ

ภาพรวมของเรื่องในความคิดเรา  คือสนุกดี  มีให้ลุ้นให้ตื่นเต้น  ปนสยองไม่ใช่น้อยถ้าอ่านคนเดียวในที่สลัวๆมีเสียงฟ้าร้องครืนๆอย่างเรา  ถึงจะเดาคนร้ายได้ตั้งแต่ต้นเรื่องก็เหอะ  แต่มันไม่สำคัญเท่าความสนุกของเรื่องหรอก

เคยอ่านฟีดแบ็กอยู่นิดหน่อย  ก็ค่อนข้างเห็นด้วยล่ะนะ  เพราะตอนอ่านก็รู้สึกเหมือนมันมีอะไรขัดๆขาดๆ  แต่ก็นะ  คติเราคือ  คนที่ทำในสิ่งที่เราทำไม่ได้คือคนที่เก่ง  เพราะงั้นเราจะไม่พูดเรื่องที่มันเข้าใจยากอย่างพวกลายเส้น มุมมอง  การนำเสนออะไรเทือกนั้น 

มาพูดอะไรที่มันหาสาระไม่ได้ดีกว่า   <<<เฮ้ยๆ

เรื่องที่หาสาระไม่ได้ของเราคือ  เรายังสามารถจิ้นวายได้ทั้งที่เนื้อหามันฆ่ากันเลือดสาดกระจาย  5555  ก็ใครใช้ให้พระเอกของเรื่อง  ไอคาว่า  ยู  เคะน่ารักซะขนาดนั้นล่ะ

ฉากที่เราจะพูดต่อค่อนข้างสปอยล์เนื้อหานิดหน่อย...

เป็นฉากที่ยูถูกหาว่าเป็นหมาป่าเลยถูกจับมัดด้วยเข็มขัด...ถ้าจำไม่ผิดนะ...สรุปคือถูกมัดด้วยเข็มขัดตั้งหลายเส้นกระดิกตัวไม่ได้อยู่ในห้องที่มีกล้องวงจรปิดตามลำพังกับศพหนึ่งศพ 

ยูที่ทำได้แต่ดูกล้องวงจรปิดก็เห็นใครบางคนสวมหัวกระต่ายถือขวานเข้าไปฆ่าเอจิ 

แล้วจากนั้นไฟก็ดับ.....

ขอนอกเรื่องสักนิดไฟมันช่างดับๆติดๆได้สมกับเป็นแนวสยองขวัญจริงๆ  ว่าแต่ในกลุ่มพวกนั้นมีคนเป็นช่างไฟด้วยเหรอ  ก็เห็นมีแต่กุ๋ยกับหมอ/ตำรวจนี่นา  แต่ก็ช่างเถอะ 

แล้วพอตกอยู่ในความมืด  ยูก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใครบางคนใกล้เข้ามา  มีฉากมือใครสักคนหยิบมีด  จากนั้นก็มีมือยื่นมาปิดปากยู  ในตอนที่ยูคิดว่าจะถูกฆ่าตายแน่...

คนที่เข้ามาคือฮาจิเมะ  พร้อมกับบอกว่าไม่ต้องกลัวขนาดนั้น 

<เอาจริงนะ เป็นใครใครก็กลัว ถ้าเจอแบบนี้น่ะ>   

ฉากนั้นฉากเดียวเลยที่ทำให้เรานึกชอบฮาจิเมะขึ้นมา  ให้มันเป็นเมะให้ยูก็ไม่เลวนะ  ฮา

แล้วเราก็เลยนึกได้อีกฉาก  ก่อนฉากที่เล่ามาแล้วไม่กี่หน้ากระดาษ  เป็นฉากที่ยูถูกหาว่าเป็นคนร้าย/หมาป่า  แล้วพระเอกของเราที่กำลังช็อก  เซถอยหลังไปหาฮาจิเมะที่ยื่นอยู่ข้างหลังแบบพอดิบพอดี  แล้วทีนี้ฮาจิเมะมันก็เลยกระซิบข้างหูว่า.... 

‘คนโกหกเชื่อไม่ได้'

ยูที่ช็อตสนิทก็ปล่อยให้เขาเอาเข็มขัดมามัดเอาตามชอบใจซะอย่างนั้นเลย

ว่าแล้วก็ขอพูดถึงฮาจิเมะต่อ 

พอยูบอกว่าเอจิถูกฆ่าตายแล้วที่อีกห้องหนึ่ง  ก็เลยจะออกไปดูกัน  ทีแรกก็มัดยูไว้อ่ะนะ  แต่เพราะประตูมันเปิดออกได้แค่พอใช้มือลอด  แล้วมีมือถือตกอยู่ในระยะเอื้อมถึง 

ฮาจิเมะก็แก้มัดยูแล้วบังคับให้ยูยื่นมือเข้าไปหยิบมือถือออกมา  ด้วยเหตุผลว่าใช้มือตัวเองยื่นเข้าไปมันอันตรายเพราะอาจจะมีคนร้ายอยู่ในห้องแล้วใช้ขวานสับแขนขาดก็เลยให้ยูเป็นหนูทดลองซะอย่างนั้น 

ความเลวในฉากนี้ทำคะแนนนิยมลดเฟ้ย  555            

สรุปเลยดีกว่า  ถ้าใครชอบการ์ตูนแนวลึกลับสยองขวัญฆาตกรรมเลือดสาด  เรื่องนี้ก็นับเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว  ถึงจะเล่มล่ะครึ่งร้อยเพราะมีหน้าสีก็เหอะ  ตอนนี้ออกมา4เล่มจบ  จบนะคิดว่า  แต่ไม่เห็นขึ้นว่าจบที่เล่ม4เลย   

ชินเร  ตรรกะ เกมฆาตกรรม

เป็นนิยาย  ของสนพ.พูนิก้า

  ขอเล่าเรื่องย่อเวอร์ชั่นเราย่อเอง <อีกแล้ว> แบบสั้นๆล่ะกัน

เรื่องนี้มีตัวเอกสองคนที่นิสัยและความคิดต่างกันสุดขั้ว  และก็เกิดคดีฆาตกรรมให้สืบหาตัวคนร้าย  ในส่วนของคดีขอไม่พูดถึง  เพราะรู้สึกเหมือนมีอะไรขัดๆขาดๆเกินๆที่ไม่รู้ว่าคืออะไรอีกแล้ว  และเป็นเรื่องที่หักมุมตัวคนร้ายได้เป็นโค้งหักศอกมาก

มาพูดถึงตัวเอกสองคนดีกว่า...

ถึงจะบอกว่ามีตัวเอกสองคนแต่ตัวดำเนินเรื่องจริงๆมีคนเดียว  คือคุณชายชินะ  อัจฉริยะหนุ่มผู้ที่ชีวิตเต็มไปด้วยหลักตรรกะเสียจนเหมือนคนบ้า  ให้ฟีลเหมือนฮาคุบะ ซางูรุจากเรื่องจอมโจรคิดนิดหน่อยในเรื่องขานเวลามีหน่วยวินาทีออกมาด้วย  จากเรื่อง คุณชายชินะมีเอกลักษณ์ภายนอกที่เห็นได้ชัดเจนสองอย่าง  คือชุดทักซิโด้สีขาว  กับ  การเปิดปิดฝานาฬิกาพกให้เกิดเสียงคลิกๆ     

อีกคนคือ  เมจิกเชี่ยนสตรีทระดับโลก  ผู้ที่แฝงความเป็นอัจฉริยะมีใบปริญญาน้อยกว่าชินะใบเดียวไว้ภายใน  นักมายากลนามเรวิน  กับคนนี้คงต้องบอกว่าเป็นตัวละครที่เกิดมาเพื่อขวางหูขวางตาชินะไปซะทุกเรื่อง  อย่างเช่น...

ฉากเจอกันครั้งแรก  ก็ไปเรียกชื่อคุณชายชินะว่าคุณชายชิน 

ถึงเจ้าตัวจะบอกว่าตนชื่อชินะให้เรียกว่าชินะ 

นายนี่ก็จะ...  คุณชายชิน  คุณชายชินไม่ขาดปาก 

ถัดไปด้วยฉากจับมือกัน  นายเรวินก็ทำการลวนลามด้วยการลูบเอาๆจนถึงมือสีขาวเปื้อน  ชินะก็เลยบอกพ่อบ้านเปลี่ยนถุงมือใหม่นะบัดนาว

ตอนกินอาหาร  เราไม่รู้วิธีกินอาหารแบบนี้เขาเรียกอะไรนะ  ฟูลคอสเหรอ  ไอ้ที่มันจะมีจานซ้อนๆกัน  มีมีดช้อนส้อมเรียงกันเป็นพรืด  แล้วเสิร์ฟตั้งแต่ออเดิร์ฟไปจนถึงของหวานง่า 

อา  เอาเป็นว่า...

เรวินบ่นเรื่องไม่ค่อยรู้วิธีกินแบบถูกต้อง  พออาหารจานแรกเป็นซุปมาเสิร์ฟ  ชินะที่คงจะหวังดีจึงบอกให้ว่าต้องหยิบช้อนทางขวามือสุดมาใช้ก่อน  เรวินเลยตอบสนองความหวังดีด้วยการหยิบขนมปังมาจุ่มซุปกินหน้าตาเฉยไม่สนใจช้อน  แล้วหลังจากนั้นไม่ว่าจะกินอะไรเรวินก็ดูจะจงใจกินให้มันสลับกันไปหมด

แล้วพอฉากกรรมการจะให้คะแนนนักเปียโน  ซึ่งทั้งคู่ก็ได้เป็นกรรมการเหมือนกัน  ตอนชินะจะอธิบายการให้คะแนน  เรวินก็พูดแทรกพูดขัดมันทุกประโยค  ตอนจะไขคดีก็แบบเดียวกันเลย

เรานั่งอ่านไปก็ขำไป  นึกสงสัยทำไมชินะไม่ตบะแตกกระโดดถีบขาคู่เรวินสักทีนะ  ปล่อยเรวินลอยหน้าลอยตาแหย่เอาแหย่เอาอยู่ทำไม 

นั่งขำสองคนนี้หาเรื่องกันด้วยวาจาแล้วอยากแต่งฟิคคู่นี้ขึ้นมาเลย 

แต่เราว่าคนวาดภาพประกอบหรือไม่ก็คนเขียนก็คงจิ้นคู่นี้อยู่ไม่น้อย  การ์ตูนสี่ช่องแถมท้ายเรื่องมันถึงส่อได้ขนาดนั้น  หรือสุดท้ายแล้วคุณชายชินะเป็นผู้หญิงนะ  ฮะๆ

เกี่ยวกับเรื่องนี้  ถ้าจะให้พูดถึงต่อก็ออกมารวดเดียวในรูปแบบแฟนฟิคเลยดีกว่า...ถ้าจะมีอ่ะนะ

โชเน็นอนเมียวจิ เล่ม10

ไลท์โนเวล ของสนพ.บลิซ

ขออภัยที่ไม่มีรูปประกอบขอร้าบบบ

แต่อยากบอกว่าแทบกระอักจมกองเลือดตายตั้งแต่เห็นหน้าปกแล้ว  เซย์เมย์อ่ะ  ท่านปู่ปล่อยผมซะเคะเชียว   <<<ไม่เกี่ยวล่ะๆ

แต่เห็นหน้าปกแล้วแอบคิด  โชโกะ  ทำไมดูสวยกว่าอากิโกะอ่ะ 

ขอบอกว่าบรรทัดนี้ไม่ถือว่าเป็นการสปอยล์แต่อย่างใด  ใครอ่านเรื่องย่อหลังปกแล้วกลับไปดูหน้าปกก็ต้องคิดได้เหมือนกันล่ะนะ

ว่าแล้วก็มาพูดถึงตัวละครทีล่ะตัวเลยดีกว่า  เล่มนี้ตัวละครหลายตัวที่เคยเป็นตัวประกอบได้มีบทจริงๆจังๆหลายตัวเลย  แต่ถัดจากนี้ค่อนข้างจะเป็นการสปอยล์เนื้อหานะ

มาซาฮิโระ มกคุง กุเรน เป็นตัวเอกแท้ๆแต่บทบาทดูน้อยลง  คงเพราะเรื่องที่แล้วมีบทด้วยกันเยอะสุดล่ะมั้ง

อาเบะ นาริจิกะ  พี่ชายคนโตของมาซาฮิโระ  ที่สามารถปั่นหัวเกมบุกับริคุโกได้  ฮา  บทน้อยลงตั้งแต่พามาซาฮิโระส่งถึงบ้าน  ต่างกับเล่มที่แล้วที่ค่อนข้างมีบทบาทมากเพราะอยู่ด้วยกัน 555  

อาเบะ มาซาจิกะ  พี่คนรองที่ถูกพูดถึงในหลายๆเล่มได้มีบทบาทจริงๆสักที  ดูเป็นคนจริงจังได้อย่างเข็มขัดสั้นคาดไม่ถึงจริงๆ  หรือเพราะเห็นความกะล่อนของนาริจิกะ  มาซาจิกะเลยดูจริงจังน่าชื่นชมขึ้นมาทันทีนะ

อาเบะ โยชิมาสะ การเชือดเฉือนทางวาจาระหว่างพ่อลูกจนอากิโกะนั่งอึ้ง  555  เห็นแบบนี้แล้ว มาซาฮิโระยังต้องฝึกวิชาตีฝีปากกับเซย์เมย์อีกเยอะ

โชโกะ  เห็นหน้าปกแล้วเราก็ยังว่าโชโกะสวยกว่าอากิโกะจริงๆอ่ะ  และเล่มนี้มาซาฮิโระดันเผลอจับปลาสองมือโดยประมาทอีก  จะมึนยังไงก็น่าจะมีสติบ้างสิเฮ้ย 

เบียกโกะ  กับการเทศนา4ชั่วยามที่เซย์เมย์ยังเหวอ  บทที่มีมากขึ้นทำให้ได้รู้นิสัยอีกด้านของเทพนักรบพลังKนายนี้ ว่ามีจุดจู้จี้ขี้บ่นยังกับคุณแม่ได้เหมือนกัน 555

โคจิน  อาจจะมีคนจิ้นโคจินกับกุเรนเป็นคู่นอมอลนะ  แต่ความคิดเรารู้สึกเหมือนโคจินเป็นแม่ยังไงอยู่  ก็กุเรนดูทื่อๆในขณะที่โคจินวิสัยทัศน์ดีกว่าหลายขุมอ่ะ  อ่านแล้วชอบฉากที่กุเรนถามว่าแผลบนหน้าโคจินที่ตัวเองเป็นคนทำตอนกำลังคลั่งจะหายมั้ย  แล้วโคจินตอบว่าถ้าไม่หายก็เตรียมใจไว้ได้เลยจัง

เทนคู  กับการปรากฏตัวไม่กี่บรรทัด  แต่ก็ยังมีบทมากกว่าไทโจที่ทำได้แค่ถูกพูดถึงอยู่ดี  และเล่มนี้เทนโคก็ได้มีบทจริงๆจังๆกับเขาเหมือนกัน  ด้วยการปรากฏตัวออกมาให้โดนเซย์ริวถลึงตาใส่ 555  แต่ว่าเชียร์เซย์เมย์เซย์ริว  มากกว่าเซย์ริวเทนโคอ่ะ

สุซากุกับเทนอิทสึ  เรื่องนี้คู่นอมอล เราชอบคู่นี้ที่สุดเลย  อยากให้มีบทสวีทหวานจนเซย์เมย์ละลายมากกว่านี้จางง   <<แล้วทำไมเซย์เมย์ต้องละลายด้วย น่าจะเป็นคนหน้าบางอย่างมาซาฮิโระมากกว่า  555

โชกะ  ตัวละครผลุบๆโผล่ๆจากเล่มที่แล้ว  คราวนี้มีบทบาทจริงๆจังๆสักที  แต่ผิดคาดสุดหูรูดที่เป็นผู้หญิง  และดูจะสวยซะด้วย  ทำไมถึงเป็นผู้หญิงล่ะ  อยากให้เป็นผู้ชายมากกว่านิ  5555

เซย์เมย์กับเซย์ริว  สองคนนี้อยากพูดถึงมากที่สุด  ว่าในที่สุดเซย์ริวก็มีบทกับเขาบ้างแล้ว  และต้องเป็นบทที่อยู่คู่กับเซย์เมย์ด้วยนะ  555 

แต่ไม่รู้ทำไม  ถ้าเซย์ริวไม่บาดเจ็บเลือดสาดจากการปกป้องเซย์เมย์แล้วมันจะไม่เท่หรือไง  มาฟอร์มเดียวกับเวลากุเรนปกป้องมาซาฮิโระเลยต้องบาดเจ็บไว้ก่อน  

แล้วเทพนักรบมีตั้งเยอะทำไมเซย์เมย์ถึงพาไปแค่เซย์ริวให้ชวนจิ้นขนาดนี้ล่ะ 

ว่าแต่เพิ่งเห็นฉากที่่เซย์เมย์วางตัวเป็นเจ้านายใส่ครั้งแรก  พลังปู่หวงหลานทรงอานุภาพมากจริงๆ

ขอให้เล่มหน้า  คู่นี้มีบทด้วยกันเยอะๆเล้ยยยย

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

พอเถอะ  ก่อนที่มันจะยาวกว่านี้

คราวหน้าถ้า  ไม่เอามาสปอยล์ต่อ  ก็คงจะเอาฟิคมาลงต่อล่ะนะ

ว่าแล้วก็กลับไปอ่านคิโนะต่อดีกว่า

แล้วเจอกันค้าบบบ